Het is hier een poosje stil geweest online. Neemt niet weg dat er in de offline wereld een hoop gebeurde. 😊 In maart heb ik een eigen praktijkruimte aan mogen kopen. En ben ik daar druk bezig geweest met schilderen, en bedenken hoe ik het hebben wil. De uitvoering vordert in kleine stapjes. Ik vind het heel leuk om te doen. Maar kost ook veel energie. Zo kan ik in de toekomst combinatietrajecten aanbieden. Sessies zowel met paard, als zonder paard. Afgelopen winter was niet mijn beste periode. Het bracht veel onzekerheid, een gevoel van onveiligheid en besluiteloosheid met zich mee. Nu het mooi weer is, is het heel makkelijk om die periode te vergeten. Maar het heeft me wel weer laten zien, hoe snel je je ontwricht en ontheemd kan voelen. Alsof de basis van je bestaan weer aangetast is. En hoe wiebelig je dat maakt. Met liefde, aandacht, tijd en ruimte van andere mensen om mij heen werd me weer duidelijk hoe belangrijk het is om je uit te spreken, als iets niet lukt. Hoe waardevol het is, als je het zelf even niet weet of kan, er andere mensen zijn, die jou ondersteunen, bemoedigen. Je de kracht geven om door te gaan. Nu deze periode al lang achter ons ligt, focussen we ons ook op de mooie dingen. De paarden lopen ondertussen weer op het land. Ik mag mooie mensen ontmoeten in mijn werk. En in Juni staan er weer prachtige bijscholingen op het programma. Waar ik jullie graag van op de hoogte houdt. Wil je niks missen? Volg me dan op Facebook of Instagram. Daar komen alle nieuwtjes en ontwikkelingen als eerste op te staan. 😉

Geen populair onderwerp. Iets waar je weinig therapeuten en coaches over hoort. Want je kan geen succesverhaal delen met de buitenwereld. Toch een onderwerp wat er voor mij bij hoort. Want iedereen krijgt te maken met ‘terugval’ . Wat is terugval eigenlijk? Onder terugval wordt verstaan: een stap achteruit doen in herstel. Vaak gebruiken ze het voorbeeld van verslaving. Een stap terug doen in herstel is niet makkelijk. Je wordt geconfronteerd met iets waarvan je dacht dat je het wel weer aankon. Dan ineens lukt het even niet. Je kan even niet alleen naar de winkel. Of je kan een dag niet je bed uitkomen. In mijn praktijk zie ik ook gebeuren. Cliënten die contact opnemen en vertellen dat ze vandaag iets niet voor elkaar krijgen wat gisteren nog wel lukte. Ik kijk altijd naar de omstandigheden. Wat is er vandaag anders dan gisteren? Niet omdat ik het wil verklaren. Maar voor mijn cliënt. Door het te kunnen begrijpen, waarom iets even niet lukt vandaag, kan het namelijk veel beter geaccepteerd worden. En soms is er niet altijd een aanwijsbare reden dat het even niet lukt. Dat is ook oké. Wat we als coaches en therapeuten echter niet moeten vergeten is het grote verhaal. Oké, client Z heeft een terugval. Is niet in staat om vandaag het bed uit te komen. waar komt client Z vandaan? De afgelopen maanden is er ontzettend hard gewerkt om elke morgen het bed uit te komen. Dat is tot op die dag gelukt. Vandaag echter lukt het even niet. Is het eigenlijk wel terugval? Ik geloof niet zo in terugval. Ja, ik ken het fenomeen ook. En ik had graag veel sneller vooruit gewild in herstel als dat ik nu doe. Neem afgelopen jaar. daar heb ik deelgenomen aan een groepstraject. Waarvan ik hoopte dat ik al veel meer stappen in herstel zou mogen doen. Tenminste, dat wilde ik. Gehoopt op ‘de grote doorbraak’. Die bleef uit, kan ik je vertellen. Terwijl ik met heel veel dankbaarheid terugkijk naar dat jaar. Het ontzettend jammer vindt. Ik nog wel 4 jaar zou willen doorgaan. Ik heb in dat jaar wel meer zelfvertrouwen mogen opbouwen. Mogen inzien, dat gebeurtenissen nog veel meer impact hebben, dan ik ooit heb bedacht. Ook een jaar waar ik veel meer in verbinding mocht komen met mezelf. En nog veel meer mooie dingen die slecht onder woorden te brengen zijn. Ik heb mogen leren dat een groep ook heel veilig kan zijn. En samen veel kan dragen. Geleerd dat ik kan en mag delen, zonder het verwijt te krijgen teveel te zijn. Afgelopen weken ging het hier o.a vanwege het weer niet heel lekker. En werden er oude stukken getriggerd. Tot een shut-down aan toe. Is dat dan terugval? Nee. Want trauma integratie loopt niet parallel en mooi gelijkmatig omhoog. het lijkt vooral veel op zo’n eerste kindertekening. Zoals het plaatje laat zien.